Przed wkroczeniem na hiszpański
rynek pracy warto choć w podstawowym stopniu zapoznać się z jego specyfiką,
a jest ona wypadkową nie tylko
obowiązujących ustaw i regulacji prawnych, ale również w dużej mierze zwyczajów
i mentalności mieszkańców Półwyspu Iberyjskiego.
Znajomość naszych praw i
obowiązków, zwłaszcza za granicami kraju, gdzie często kwestie językowe
uniemożliwiają nam znalezienie kompletnej informacji, pozwala uniknąć nadużyć
ze strony pracodawców. Ale również potencjalnym firmom planującym rozpoczęcie
działalności w Hiszpanii, pozwala przygotować się na sytuacje, którym będą musiały stawić
czoła. Pozywanie pracodawcy za nienależyte wywiązanie się z klauzul umowy bądź
bezpodstawne zwolnienie jest tutaj niemal na porządku dziennym.
Dzisiejszym postem rozpoczynamy
cykl dotyczący rynku pracy w Hiszpanii, w którym znajdą się najważniejsze
informacje pozwalające zrozumieć procesy nim rządzące. W tej części przybliżymy
najważniejsze założenia związane z prawem pracy.
Prawo pracy jest tematem bardzo
obszernym, uregulowanym przez wiele ustaw i przepisów.
Poniżej przedstawione zostały
najważniejsze źródła prawa pracy w Hiszpanii wraz z zawartością, którą w nich
znajdziemy.
Konstytucja Hiszpańska- normująca środowisko pracy, prawa
pracowników i pracodawców (takie jak np. prawo do zrzeszania się w związki
zawodowe czy prawo do strajków), a także odpowiedzialność administracji
państwowej (realizacja polityki wspierającej rynek pracy, dbanie o
bezpieczeństwo w miejscu pracy, utrzymywanie publicznego systemu opieki
zdrowotnej itp.). Obowiązuje od 1978 r. i jest najważniejszym źródłem prawa w
kraju.
El Estatuto de los Trabajadores- bez wątpienia najobszerniejsze
źródło traktujące o relacjach w pracy i regulujące m.in. takie kwestie jak:
- podstawowe prawa i obowiązki
pracowników
- struktura i rodzaje umów o
pracę, jak również długość okresu próbnego
- czas pracy, długość czasu
przeznaczonego na wypoczynek w ciągu tygodnia i roku
- wynagrodzenie
- sankcje za nienależyte bądź
niewykonanie czynności
- rodzaje zwolnień
- zasady reprezentowanie
pracowników przez związki zawodowe
Oprócz tego, w „Estatuto”
znajdziemy informacje dotyczące okresowego opuszczenia miejsca pracy (tzw. „excedencia”),
różnicę między „horas extras” y „horas complementarias”, oraz co dzieje się z
pracownikami w momencie zamknięcia firmy bądź przejęcia jej przez nowego
właściciela.
Estatuto del Trabajo Autónomo, główne źródło informacji prawnej dla
osób fizycznych prowadzących własną działalność gospodarczą, w którym zawarte
są ich prawa i obowiązki, a także zasady działania opieki zdrowotnej w okresie
niezdolności do pracy.
Ley General de la
Seguridad Social- ustawa o systemie opieki zdrowotnej, określająca m.
in:
- jego funkcje, podział i sposób
zarządzenia jej strukturami
- zasady rejestracji w systemie,
- zakres ochrony przysługujący
osobom zarejestrowanym w systemie
- zasady zarządzania i prawo do
takich świadczeń jak: zasiłek bezrobotny, subsydia, renta itp.
- zarządzanie składkami
emerytalnymi i wypłata emerytur
- obowiązki firm w zakresie
rejestracji pracowników oraz opłacania ich składek (zdrowotnych, emerytalnych
itd.).
Ley reguladora de la jurisdiccion social –reguluje procedury,
według których rozwiązywane są konflikty na tle pracownik-pracodawca przez
właściwe sądy. Dostarcza organom sądowym narzędzi, które usprawniają
rozwiązywanie konfliktów, pozwalają uniknąć nadużyć i chronią pracownika.
Ley de Prevencion de Riesgos Laborales- ustawa dotycząca zasad
bezpieczeństwa i higieny w miejscu pracy ochrony przed wypadkami w miejscu
pracy (BHP).
Bardzo ważnym źródłem informacji
dotyczącym środowiska pracy są Convenios
Colectivos.
Ich charakterystyką zajmiemy się
w kolejnym odcinku.
--
Anna Makowicz
gestoria@ramonsantafe.es
