VIDA LABORAL –czyli nasza kariera zawodowa w pigułce.

Informe de Vida Laboral jest dokumentem potwierdzającym cały nasz pracowniczy dorobek na terenie Hiszpanii, a dokładniej rzecz biorąc, obejmuje dokładny spis okresów, w których odprowadzaliśmy składki ubezpieczeniowe (Seguridad Social). Zawiera listę firm, w których pracowaliśmy, a także rodzaj oraz długość każdej z zawartych umów. Jeśli pracowaliśmy jako autónomo, również znajdzie to odzwierciedlenie w naszym Vida Laboral. 

Obraz: http://blog.educaweb.com/%C2%BFpara-qu%C3%A9-sirve-y-c%C3%B3mo-se-solicita-en-el-inem-el-informe-de-vida-laboral

Do czego służy Vida Laboral? 

Jest to dokument informacyjny, który może nam pomóc w sytuacji, gdy:

1) Chcemy sprawdzić ile dokładnie dni / miesięcy / lat odprowadziliśmy składki w Hiszpanii, zwłaszcza jeśli interesuje nas czy kwalifikujemy się lub ile nam brakuje do ubiegania się o zasiłek czy emeryturę. 

2) Chcemy uaktualnić swoje CV i nie pamiętamy dokładnych dat początku / zakończenia pracy w danym miejscu.

3) Mamy podejrzenie, że pomimo podpisanej umowy o pracę, pracodawca nie wywiązał się z obowiązku terminowego zgłoszenia naszego zatrudnienia do Seguridad Social. Może też być nieścisłość w dacie naszego zwolnienia - pracodawcy często nadużywali możliwości zgłoszenia zwolnienia 6 dni wcześniej niż rzeczywista data końca umowy.

4) Nasz przyszły pracodawca chce sprawdzić wiarygodność naszego doświadczenia zawodowego zawartego w CV.

Jak można uzyskać nasz dokument Informe de Vida Laboral?

Jeśli posiadamy tzw. Certificado Digital, czyli kartę z chipem wydawaną przez Seguridad Social, to wystarczy wejść na nasze konto w Sede Electronica i ściągnąć dokument w formie pdf.

Jeśli nie posiadamy Certificado Digital, możemy:

1) Zadzwonić pod numer 901 50 20 50 (serwis informacyjny Seguridad Social) i podać nasze dane, wówczas otrzymamy dokument pocztą na wskazany adres.

2) Jeśli Seguridad Social posiada zapisany nasz numer telefonu, można wejść na stronę, podać dane i wpisać otrzymany na telefon kod. Dokument zostanie wygenerowany automatycznie w formie pdf.

Link do serwisu: https://w7.seg-social.es/AutenticacionSMSWeb/Identificacion?URI=https%3A%2F%2Fw7.seg-social.es%2FXhtml%3FJacadaApplicationName%3DSGIRED%26E%3DS%26TRANSACCION%3Datt88%26URL%3D901%26LANG%3D1%26ESTILO%3D1

3) Na stronie Seguridad Social wypełnić formularz (link: https://w6.seg-social.es/SSC/SwscSeControlador?opcion=1&RUTA=1&URL=50&LANG=1&ESTILO=1 ) i otrzymamy nasz dokument Vida Laboral drogą pocztową.

--

Anna Makowicz

gestoria@ramonsantafe.es

 

Hiszpański system szkolnictwa.

Hiszpański system szkolnictwa nieco różni się od systemu polskiego. Po trzyletnim okresie "przedszkolnym", który z reguły jest bardzo popularny wśród rodziców (i dzieci), a zajęcia odbywają się w budynku podstawówki,  mali Hiszpanie rozpoczynają ją w wieku 6 lat (wiek, który niedługo będzie obowiązywał także w Polsce), więc na studia też zwykle idą rok wcześniej. Obowiązkowa jest edukacja w szkole podstawowej (el colegio), trwającej 6 lat (trzy 2-letnie cykle) oraz 4 lata w odpowiedniku naszego gimnazjum („la ESO”). Później uczniowie mogą wybrać 2-letnie Bachillerato, które przygotuje ich do pójścia na studia wyższe. Niektóre przedmioty w trakcie Bachillerato są obowiązkowe, inne fakultatywne, a oprócz tego są jeszcze zajęcia specjalizacyjne, zwane modalidades. Uczeń powinien wybrać jedną specjalizację spośród oferowanych i do niej dobierać przedmioty – niektóre z nich mogą być konieczne, jeśli chce podjąć studia wyższe na konkretnych kierunkach. Do przedmiotów obowiązkowych, wspólnych dla wszystkich specjalizacji, należy język hiszpański (lub inny spośród urzędowych języków Hiszpanii) i literatura, języki obce, rok filozofii i wychowania obywatelskiego, wychowanie fizyczne, współczesna nauka, historia filozofii i historia Hiszpanii. Spośród przedmiotów fakultatywnych można wybrać drugi język obcy, informatykę, taniec, sztukę, teatr, muzykę, lub inne w zależności od szkoły (zwanej el instituto). W ramach specjalizacji, uczeń wybiera jeden z 4 obszarów, w którym musi zrealizować 3-4 przedmioty rocznie, a każdy z obszarów ma swoje zajęcia obowiązkowe i fakultatywne. Do wspomnianych obszarów należy Sztuka, dzieląca się na Sztuki Plastyczne (obrazy, projektowanie, wzornictwo) i Sceniczne (muzyka, taniec), Nauka i Technika (matematyka, biologia, fizyka, chemia, geologia, rysunek techniczny itd.), a także Nauki Humanistyczne i Społeczne (matematyka stosowana, ekonomia, łacina, greka, historia współczesna, geografia, historia sztuki, przedsiębiorczość itd.). Dla tych młodych Hiszpanów, którzy od razu po ESO chcą kształcić się zawodowo, istnieją szkoły z kursami formacyjnymi średniego stopnia, a także wyższego stopnia dla tych, którzy formację zawodową (formación profesional) podejmują po zrobieniu Bachillerato – ci drudzy mają potem również możliwość podjęcia studiów na wybranych kierunkach. Jeśli chodzi o studia wyższe, większość kierunków trwa 4 lata (poza takimi kierunkami jak np. medycyna, która trwa 6 lat). Po 4 latach zdobywa się grado, a jeśli student zechce kontynuować naukę po zdobyciu dyplomu, po kolejnych 1-2 latach (w zależności od kierunku) zdobywa tytuł máster. Do 2010 roku funkcjonował w Hiszpanii taki sam system jak nasz, składający się z diplomatura (licencjatu) i licenciatura (magistra). W obecnym systemie grado i máster nie do końca i nie zawsze pokrywają się z polskimi tytułami licencjata/inżyniera i magistra, w związku z czym mogą wystąpić pewne problemy w przypadku starań o uznanie polskich tytułów w Hiszpanii i odwrotnie. Uniwersytecką karierę można za to, podobnie jak u nas, kontynuować na doktoracie (doctorado).

Dziecko w wieku szkolnym a przeprowadzka do Hiszpanii 2/2.

Z moich rozważań wynika, że dzieci i młodzież a ich łatwość adaptacji do szkoły hiszpańskiej można podzielić na 4 grupy wiekowe. Od razu też nadmienię, że zabieram się do analizy tematu zupełnie teoretycznie, na podstawie obserwacji oraz nauczania dzieci i młodzieży, które w takiej sytuacji się znalazły, oraz na podstawie rozmów z ich rodzicami. Obserwację opieram na przypadkach dzieci zapisanych głównie do szkół publicznych.

Te wyżej wspomniane 4 grupy wiekowe to:

1) dzieci małe, mniej więcej do 6 roku życia. Nie mają problemów z przystosowaniem się do hiszpańskiej szkoły. Nauka opiera się na zabawie, dzieci łatwo wchodzą w interakcje, tworzą się przyjaźnie szkolne i podwórkowe. To łatwy i wdzięczny wiek do emigracji, jednak rodzice muszą być świadomi tego, że pierwszym językiem ich dziecka może stać się nie polski a hiszpański (lub język lokalny).

2) dzieci starsze, od 7 do 11 roku życia. Nadal jest to dobry wiek na przenoszenie dzieci. Nauki jest już trochę więcej, na początku dzieci czują pewien szok kulturowy, ale adaptacja jest raczej szybka. Jest to już również ten wiek gdy niektóre placówki (prywatne) mogą odmówić przyjęcia dziecka ze względu na zbyt niski poziom języka (np. angielskiego w szkołach dwujęzycznych).

3) młodzież młodsza, od 12 do 15 roku życia. Nie jest to łatwy czas w życiu młodego człowieka. Presja grupy rówieśniczej jest bardzo silna, nastolatki w tym wieku bywają naprawdę złośliwe i okrutne. Przybyszowi może być ciężko odnaleźć się w grupie gdzie są już ustalone przyjaźnie i animozje, łatwo stać się pośmiewiskiem lub kozłem ofiarnym z powodu nieznajomości języka, innego wyglądu, "zabawnego" nazwiska. Z drugiej strony to jest ostatni moment na przeprowadzkę, który daje odpowiedni zapas czas na nauczenie i doszlifowanie języka a zarazem przygotowanie się do egzaminów maturalnych*.

4) młodzież starsza, od 16 do 19 roku życia. W mojej opinii to nie jest czas na przenoszenie młodzieży do innego kraju. Te 3 lata to rzetelna nauka do egzaminów, skupiona na konkretnych przedmiotach. Nie ma taryfy ulgowej ze względu na brak znajomości języka, na tym poziomie istnieją też duże różnice programowe między Polską a Hiszpanią. 

Wg mnie bardzo ważną sprawą przed podjęciem decyzji o emigracji z dziećmi jest głęboka analiza charakteru i sposobu zachowania dziecka. Warto się zastanowić czy dziecko jest otwarte, towarzyskie, czy łatwo nawiązuje znajomości, czy jest śmiałe, wygadane, lubiane. To cechy, które pozwalają mniemać, że nawet w obcym kraju będzie mu łatwiej. Natomiast dziecku nieśmiałemu, cichemu, zamkniętemu w sobie, z trudnościami w nauce, itp. będzie wielokrotnie ciężej dostosować się do nowego miasta, kraju, języka, rzeczywistości, norm kulturowych i społecznych, godzin funkcjonowania, posiłków itd.

Jestem również zdania, że z dziećmi (zwłaszcza starszymi) warto rozmawiać. Często mają swoje zdanie na temat przeprowadzki, którego warto wysłuchać. Może się okazać, że lepiej wyjazd przełożyć o kilka lat lub pozwolić dziecku ukończyć szkołę w Polsce pod okiem kogoś bliskiego z rodziny (dziadków, wujostwa).

Trzeba też pamiętać, że każde dziecko jest inne, może inaczej reagować. Jedno pójdzie do szkoły i po tygodniu będzie mieć kumpli od serca a inne nigdy się nie zaadaptuje. Każdy przypadek również jest inny, czym innym jest emigracja wymuszona (chociażby czynnikami ekonomicznymi) a czym innym dobrowolna (pragnienie słońca i ciepła). Czasami po prostu nie ma wyjścia i wyjechać trzeba. 

* system edukacji w Hiszpanii różni się od polskiego i nazwanie hiszpańskich egzaminów końcowych maturą jest zupełnie umowne, ale opis powinien być zrozumiały dla czytelników, a o to przecież chodzi.

Tutaj link to poprzedniego wpisu o przeprowadzce do Hiszpanii z dziećmi w wieku szkolnym. 
http://hiszpaniaconsulting.blogspot.com.es/2015/09/dziecko-w-wieku-szkolnym-przeprowadzka.html
Zapraszam do wymiany doświadczeń i dyskusji.

Dziecko w wieku szkolnym a przeprowadzka do Hiszpanii 1/2.

Wrzesień się zaczyna więc o szkole będzie. Inspiracją do tego wpisu jest e-mail, który otrzymałam niedawno od jednej z czytelniczek. Pozwolę sobie tutaj wkleić jego fragmenty: "wraz z mężem planujemy osiedlić się w Hiszpanii, a dokładnie w Barcelonie. O pracę i pomoc przy załatwianiu spraw papierkowych się nie martwię, bo mamy tam znajomych oraz rodzinę, którzy nam pomogą. Natomiast nikt z nich nie posiada dzieci a my mamy ich dwoje i to w wieku gimnazjalnym tj I i II klasa. Starszy  syn uczy się przeciętnie, na 3 i 4, za to córka uczy się na 5 i 6, jest laureatką wielu konkursów polonistycznych, matematycznych i plastycznych, osiąga najwyższe wyniki w szkole podstawowej a test napisała na 92%. Stąd moja obawa o nią, czy aby na pewno taki wyjazd jest dobry dla niej, czy nie zmarnuje jej szansy na lepsze wykształcenie w Polsce i czy zdąży nauczyć się j. hiszpańskiego by pisać tam maturę gdybyśmy się jednak przeprowadzili. Jest to dla mnie bardzo ważne a w internecie nie znalazłam odpowiedzi na moje pytanie."

Pani, która do mnie napisała nie zdawała sobie sprawy, że przed jej dziećmi stoi podwójnie trudne zadanie. Zamierza je przenieść do jednej ze wspólnot autonomicznych dwujęzycznych, co oznacza, że dzieci muszą się nauczyć nie tylko hiszpańskiego, ale i języka lokalnego (w tym przypadku katalońskiego). Dotyczy to Katalonii i Wspólnoty Autonomicznej Walencji oraz Kraju Basków (j. baskijski czyli euskera) i Galicji (j. galicyjski). Jeśli zdajemy sobie sprawę jak trudna jest nauka poszczególnych przedmiotów w języku obcym to możemy sobie wyobrazić jakim szaleństwem są dwa całkowicie nieznane języki naraz. Oczywiście trzeba oddać sprawiedliwość hiszpańskiemu systemowi edukacji w kwestii wsparcia przystosowania się uczniów nie władających językiem hiszpańskim do szkoły i języka. Organizowane są dodatkowe zajęcia językowe, uczniowie mają też wsparcie psychologa szkolnego jeśli go potrzebują. Wobec dzieci młodszych stosuje się też często "taryfę ulgową" i przez pierwszy rok nauki nauczyciele pozwalają im skupić się głównie na nauce języka, nie zaś na przygotowaniu zagadnień z poszczególnych przedmiotów szkolnych. Organizowane są też regularne spotkania pracowników szkoły z rodzicami dziecka, na których omawiane są postępy i problemy, z którymi uczeń się boryka.

Pomimo wydatnego wsparcia niektóre przenosiny kończą się katastrofą edukacyjną dla młodego człowieka. Największy odsetek przypadków obserwuję wśród młodzieży "gimnazjalnej". To bardzo trudny wiek na przenosiny, młodzież często maskuje swoją niepewność i kompleksy zwiększoną hałaśliwością, złośliwością i ostrą krytyką "innego". A innym może być dziecko niemówiące lub słabo mówiące po hiszpańsku, dziecko grube lub chude, niskie lub wysokie, czarnoskóre lub białoskóre, o egzotycznym nazwisku, "dziwnej" wymowie, biedniejsze, gorzej ubrane, itd. Każdy powód jest dobry.

W jaki sposób możemy zminimalizować szok kulturowy? Przede wszystkim oferując dziecku szansę nauczenia się języka przed wyjazdem. Im więcej będzie umiało, tym łatwiej będzie mu nawiązać pierwsze kontakty, które będą mu ułatwiały wrastanie w rzeczywistość. Warto dziecko oswajać z kulturą, czytać o zwyczajach i ciekawostkach w Hiszpanii lub regionach. Wreszcie, jeśli istnieje taka możliwość, warto dzieci wysłać na wakacyjny kurs językowy połączony z wypoczynkiem oraz zwiedzić z nimi miasto / region / kawał Hiszpanii. Chodzić po barach, siadywać na ławeczkach i obserwować ludzi, ich stroje, zachowanie, zwyczaje. Mimetyzm jest podstawą przetrwania, a o to na początku chodzi.

Nie ma się też co przejmować "zawaleniem" roku. Bardzo często w pierwszym roku po przenosinach dzieci nie są w stanie opanować języka i całego materiału. Powtórzenie roku w Hiszpanii nie stygmatyzuje, bardzo wielu Hiszpanów ma za sobą repety i nikogo to nie dziwi ani nie gorszy. Dziecko musi się przystosować we własnym tempie i wywieranie na niego nacisku może bardzo go zestresować i odnieść skutek przeciwny od zamierzonego.

Z drugiej jednak strony warto dziecku pomóc. Jeśli wyraża chęć warto pomyśleć o prywatnym korepetytorze. Może to być Polak, ale niekoniecznie. Ważne by dziecko dobrze i swobodnie się czuło w obecności korepetytora a nauka odbywała się w miłej atmosferze. Czasem więcej warta jest partyjka warcab czy makao w języku hiszpańskim niż odmiana przez przypadki czasowników nieregularnych. 

Ciąg dalszy rozważań już w czwartek rano! Zapraszam do dyskusji i dzielenia się własnymi doświadczeniami.

Prowadzenie działalności gospodarczej w Hiszpanii jako autónoma a zasiłek i urlop macierzyński, cz. 2.

Z piątkowego wpisu dowiedziałyście się między innymi jakie warunki musi spełnić kobieta prowadząca w Hiszpanii działalność gospodarczą jako autónoma żeby otrzymać zasiłek i urlop macierzyński. Jeśli nie czytałyście tamtego wpisu lub nie pamiętacie tu zajrzyjcie tutaj: 
http://hiszpaniaconsulting.blogspot.com.es/2015/07/autonomo-a-zasilek-i-urlop-macierzynski.html

Kontynuując omawianie tej specyficznej sytuacji jaką jest prowadzenie działalności gospodarczej jako autónoma a kwestie zasiłku i urlopu macierzyńskiego w Hiszpanii przechodzimy do kolejnych zagadnień. Ważną informacją jest fakt, że kobieta ma prawo zrzec się do 10 tygodni urlopu na rzecz partnera i wrócić wcześniej do pracy. Warunkiem jest to, że partner musi być legalnie zatrudniony a kobieta może zrzec się części swojego urlopu dopiero od 7-go tygodnia po porodzie. Pierwsze 6 tygodni musi wykorzystać w całości i w sposób nieprzerwany, z założenia po to by wrócić do zdrowia i formy po trudach ciąży i porodu.

Istotna informacja: kobieta prowadząca działalność gospodarczą jako autónoma w trakcie urlopu macierzyńskiego i pobierania zasiłku macierzyńskiego musi nadal płacić składki.

Jaką kwotę zasiłku macierzyńskiego otrzyma kobieta prowadząca działalność gospodarczą jako autónoma? Otóż zależy to od tego jakie składki na contingencias comunes (Seguridad Social) opłaca. Jeśli płaci podstawową (nieważne czy w całości czy tylko część wynikającą z objęcia jej tzw. tarifa plana, którą opisywaliśmy tutaj:

http://hiszpaniaconsulting.blogspot.com.es/2015/07/tarifa-plana-czyli-dziaalnosc.html ) to dostanie 100% ustalonej dla czasowej niezdolności do pracy (incapacidad temporal - IT) podstawy dla składek na contingencias comunes --> czyli z 264,44 euro miesięcznej składki podstawowej obowiązującej w 2015 roku otrzyma 884,40 euro miesięcznie w formie zasiłku macierzyńskiego.

Oczywiście im wyższa płacona składka tym większy zasiłek macierzyński otrzymuje kobieta prowadząca działalność gospodarczą jako autónoma. Daje to pole do wykonaniu manewru podwyższenia składek. Nie jest to jednak takie proste, bo w przypadku autónomos można zmienić wysokość składek tylko w dwóch terminach rocznie. Pierwszy to przed 1 maja, co wchodzi w życie 1 czerwca, drugi to przed 1 listopada, co wchodzi w życie 1 stycznia następnego roku.

https://sede.seg-social.gob.es/Sede_1/ServiciosenLinea/Ciudadanos/231529

Czyli jeśli któraś z czytelniczek na termin porodu na przykład na luty przyszłego roku to jak najbardziej może przed 1 listopada podnieść wysokość płaconej składki i otrzymać wyższy zasiłek macierzyński. Jeśli jednak rodzi np. w grudniu to podniesienie składki nie zda się na nic.

Ponadto matka prowadząca działalność gospodarczą jako autónoma ma prawo przebywania na urlopie macierzyńskim na pół etatu. Będzie to oznaczało redukcję o 50% zasiłku macierzyńskiego oraz możliwości zatrudnienia.

Jeszcze inną kwestią jest rezygnacja z prowadzenia działalności i wynikający z niej zasiłek (jeśli kobieta ma do niego prawo) a zasiłek macierzyński. Ta kwestia oraz sytuacja kobiet ofiar przemocy opisana jest tutaj:

http://www.seg-social.es/Internet_1/Trabajadores/PrestacionesPension10935/Maternidad/RegimenesEspeciales/index.htm

W następnym wpisie przeanalizujemy sens rejestracji DG w Hiszpanii jako autónoma w przypadku kobiety bezrobotnej i bez widoków na zasiłek. 

Prowadzenie działalności gospodarczej w Hiszpanii jako autónoma a zasiłek i urlop macierzyński, cz. 1

W tym wpisie omówimy jako się ma prowadzenie działalności gospodarczej w Hiszpanii jako autónoma do zasiłku i urlopu macierzyńskiego. Wiele kobiet, które prowadzą własną niewielką działalność gospodarczą zastanawia się nad tym czy mają prawo do jakichkolwiek pieniędzy ze strony państwa lub pomocy innego typu. Odpowiedź na to pytanie będzie twierdząca przy spełnieniu następujących warunków i dotyczy nie tylko urodzenia dziecka, ale też adopcji lub ustanowienia opiekunem prawnym:

• być zarejestrowaną jako autónoma i figurować w systemie Seguridad Social
• nie zalegać z opłaceniem składek na Seguridad Social
• dla kobiet poniżej 21 roku życia (liczy się data porodu lub adopcji / ustanowienia opiekunem prawnym) nie ma minimalnego wymogu przepracowanych dni
• dla kobiet między 21 a 26 rokiem życia - trzeba mieć przepracowane przynajmniej 90 dni składkowych w ostatnich 7 latach poprzedzających pójście na urlop macierzyński lub 180 dni składkowych jeśli dotyczy to okresu wcześniejszego niż 7 lat wstecz. Sformułowanie dni składkowe odnosi się do jakiejkolwiek formy legalnego zatrudnienia - nie musi to być działalność gospodarcza jako autónoma.
• dla kobiet powyżej 26 roku życia okres ten wydłuża się do 180 dni składkowych w ostatnich 7 latach lub 360 dni składkowych jeśli dotyczy to okresu wcześniejszego niż 7 lat wstecz. Sformułowanie dni składkowe również odnosi się do jakiejkolwiek formy legalnego zatrudnienia - nie musi to być działalność gospodarcza jako autónoma.

Jak długi zasiłek przysługuje kobietom prowadzącym działalność gospodarczą jako autónoma? Zasiłek macierzyński przyznawany jest na 16 tygodni, nieprzerwanie. Słowo nieprzerwanie w tym kontekście oznacza, że matka nie może np. skorzystać z 10 tygodni zasiłku, wrócić do pracy na miesiąc, a potem wystąpić o kolejne 6 tygodni zasiłku. Zasiłek przysługuje bądź od porodu (termin 15 dni na zgłoszenie tego faktu do Seguridad Social) bądź też od momentu kiedy przyszła matka decyduje przed porodem, że nie ma siły już więcej pracować. Proszę uważać na tę ostatnią opcję, gdyż 16 tygodni to maksymalna długość trwania zasiłku. Więc jeśli kobieta zdecyduje się na pobieranie zasiłku przykładowo od 8 miesiąca ciąży to po porodzie będzie go dostawała już tylko dwa miesiące (wykorzysta go w 8 i 9 miesiącu ciąży oraz w 1 i 2 miesiącu po porodzie). Nieco inaczej wygląda sytuacja jeśli kobieta w związku z ciążą, porodem i połogiem jest długotrwale hospitalizowana. Wtedy zasiłek może zostać przedłużony.

Już w poniedziałek dowiecie się jaką kwotę zasiłku macierzyńskiego otrzyma kobieta prowadząca działalność gospodarczą jako autónoma, czy wymiar urlopu macierzyńskiego można zmniejszać lub przekazać część urlopu na rzecz partnera. 

A jeśli jeszcze nie czytałyście wprowadzenia na temat ciąży, porodu oraz połogu w Hiszpanii ani wpisu o prywatnej opiece zdrowotne to zajrzyjcie tutaj:
http://hiszpaniaconsulting.blogspot.com.es/2015/07/ciaza-porod-poog-i-urlop-macierzynski-w.html
http://hiszpaniaconsulting.blogspot.com.es/2015/07/ciaza-porod-i-poog-w-hiszpanii-prywatna.html

Tarifa plana, czyli działalność gospodarcza w Hiszpanii za 50 euro miesięcznie.

W roku 2013 weszła w życie ustawa ułatwiająca start nowym przedsiębiorcom. Na początku by skorzystać ze zniżki trzeba było spełnić kryterium wieku (30 lat). Jednakże dosyć szybko obostrzenia te zostały zniesione. W tej chwili by skorzystać z tzw. tarifa plana, czyli prowadzić działalność gospodarczą w Hiszpanii płacąc 50 euro za ZUS (contingencias comunes, Seguridad Social) należy spełnić następujące wymagania:

• nie prowadzić działalności gospodarczej (w formie autónomo) przez ostatnie 5 lat
• prowadzić DG samodzielnie. Zniżki nie będą przysługiwały jeśli zatrudnimy chociaż jednego pracownika, nawet na część etatu
• nie pełnić, nawet nominalnie, funkcji administratora (zarządzającego) spółki handlowej
• nie być nigdy beneficjentem żadnych zniżek związanych z opłacaniem Seguridad Social jako autónomo. Chodzi przede wszystkim o osoby, które prowadziły działalność ponad 5 lat temu i korzystały z obowiązujących wtedy obniżek
• prowadzić biznes samodzielnie. Przykładowo jeśli syn decyduje się na otwarcie DG jako autónomo by pracować z własnym ojcem, który również prowadzi DG w tej samej formie, to nie przysługują mu zniżki
• nie pracować w tym samym czasie w innej firmie (tzw. pluriactividad wyklucza skorzystanie z tarifa plana, czyli DG za 50 euro).

Jak tarifa plana, czyli działalność gospodarcza w Hiszpanii za 50 euro miesięcznie naprawdę wygląda finansowo? Otóż spełniając wszystkie powyższe warunki:

• przez pierwsze 6 miesięcy będzie nam przysługiwała ulga rzędu 80% składki, co daje około 53 €
• przez kolejne 6 miesięcy, czyli od 7-go do 12-go miesiąca prowadzenia DG jako autónomo będzie nam przysługiwała ulga rzędu 50% składki, co oznacza, że zapłacimy około 131 €
• przez kolejne 6 miesięcy, czyli od 13-go do 18-go miesiąca prowadzenia DG jako autónomo będzie nam przysługiwała ulga rzędu 30% składki, co oznacza, że zapłacimy około 183 €
• po tym okresie zaczynamy płacić pełną składkę, czyli minimum 261,83 € miesięcznie. Nie dotyczy to mężczyzn do 30 r.ż. i kobiet do 35 r.ż., którzy mogą korzystać ze zniżki rzędu 30% dopóki nie minie im 30 miesięcy prowadzenia działalności.

Jeszcze inne zniżki przysługują osobom z orzeczoną niepełnosprawnością równą lub większą niż 33%.  

Trzeba też pamiętać, że czas "zniżkowy" nie ulega zawieszeniu. Oznacza to, że jeśli prowadziliśmy DG jak autónomo przez tylko 2 miesiące i płaciliśmy 53 € a potem wyrejestrowaliśmy się na rok ze względu na brak zleceń, to w momencie kolejnej rejestracji jesteśmy już w trzecim okresie zniżkowym. Czyli pomimo tego, że to dopiero 3-ci miesiąc płacenia składek jako autónomo, to z punktu widzenia "zniżkowego" będzie to już nasz 15-sty miesiąc, czyli ten i 3 następne będą nas kosztować 183 € a kolejne już pełną stawkę 261 €.

Jeśli mimo tego tekstu nadal macie wątpliwości to proszę o pytania w komentarzach oraz doradzam kontakt z Tesoreria General de la Seguridad Social, gdzie powinni Wam wszystko wyjaśnić. A pod tym linkiem możecie pobrać broszurkę informacyjną przygotowaną przez SEPE: https://www.sepe.es/contenidos/que_es_el_sepe/publicaciones/pdf/pdf_empleo/bonificaciones_reducciones_autonomos.pdf

Ciąża, poród i połóg w Hiszpanii a prywatna opieka medyczna.

Dostęp do publicznej służby zdrowia w Hiszpanii w czasie ciąży, porodu i połogu jest bezpłatny. Mają do niego prawo wszystkie kobiety, nieważne czy przebywają na terenie Hiszpanii legalnie i czy mają obowiązujące ubezpieczenie. Jednakże wiele kobiet zastanawia się nad wyborem prywatnej opieki medycznej na czas ciąży, porodu i połogu. Przyczyny tego mogą być następujące:

• łatwy i szybki dostęp do lekarza ginekologa, położnej oraz innych
• dogodny wybór godzin wizyt, od wczesnego rana do późnych godzin wieczornych 
• dużo większa ilość badań i testów przeprowadzanych na życzenie ciężarnej 
• dobre warunki przy porodzie: takie jak cesarskie cięcie na życzenie w ustalonym terminie, jednoosobowa sala szpitalna po porodzie 
• możliwość zdobycia podwójnej opieki, zarówno publicznej i prywatnej.

Ilość firm oferujących prywatną opiekę medyczną jest duża. Najważniejsze z nich to: Asisa, Sanitas, Adeslas, Caser, DKV, Allianz, Asefa, Mapfre, Cigna. Oferty są stosunkowo podobne cenowo, warto po prostu sprawdzić zaplecze jakie ma dana firma w Waszym mieście. Część z nich działa na zasadzie przyjmowania we własnej bardzo dobrze wyposażonej przychodni, co jest o tyle wygodne, że pacjent zawsze jeździ w to samo miejsce. Inne działają na zasadzie umów podpisywanych z lekarzami, wtedy trzeba się umówić w konkretnym gabinecie, sprawdzić adres i tam dotrzeć. Cenowo, w zależności od wybranej opcji i wielu innych czynników, takie ubezpieczenie może kosztować od 40 do 90 euro miesięcznie. Warto zorientować się w cenach na stronach typu rastreator czy acierto, ale nie sugerować się wyświetlonymi tam kosztami, bo z reguły są zaniżone. Mimo tego cena jak za prywatną opiekę medyczną ze wszystkimi plusami i ułatwieniami w czasie ciąży, porodu i połogu nie jest wygórowana. Jest jednak pewne ale, o którym kobiety często nie wiedzą lub zapominają. Wszystkie firmy w tej chwili obecne na rynku mają wprowadzony tzw. okres karencji. Oznacza to, że w zależności od firmy, ubezpieczona nie ma prawa do skorzystania z darmowego porodu i ułatwień z nim związanych w okresie od 8 miesięcy do 12 miesięcy od chwili gdy rozpoczęła opłacanie składek prywatnie. Kobieta ubezpieczona ma prawo do wszelkiego typu opieki i badań jeszcze w trakcie okresu karencji, ale poród jest z tego wyłączony. Czyli jeśli czytelniczko jesteś już w ciąży i myślisz o wykupie prywatnego ubezpieczenia i o prywatnej sali szpitalnej, to się spóźniłaś! 

Prywatna opieka medyczna w Hiszpanii w trakcie ciąży, porodu i połogu niewątpliwie jest wygodną opcją. Ale jeśli nie chcecie lub nie możecie z takich czy innych względów z niej skorzystać, to się nie martwcie. Zasada jest taka, że w prywatnej służbie zdrowia przyjmują Ci sami lekarze co w publicznej, a wyjątkowo ciężkie i skomplikowane przypadki i tak są odsyłane do szpitala publicznego (najczęściej do klinicznego lub wojewódzkiego). 

W następnym wpisie, już w piątek, omówimy kwestię dostępu do urlopu macierzyńskiego i zasiłku dla kobiet prowadzących własną działalność gospodarczą.

Ciąża, poród, połóg i urlop macierzyński w Hiszpanii.

Dzisiejszy wpis jest wstępem do omówienia tego szczególnego momentu, jakim jest ciąża, poród, połóg oraz urlop macierzyński w Hiszpanii. Nie pod kątem medycznym, ale prawnym i związanym z zasiłkiem macierzyńskim oraz urlopem macierzyńskim. Staramy się spełniać prośby czytelników związane z tematami poruszanymi na blogu. Temat ciąży, porodu, połogu i urlopu macierzyńskiego w Hiszpanii w pytaniach pojawia się dość często, stąd też i seria artykułów na ten temat.

Ważną informacją jest fakt, że w Hiszpanii każda kobieta, nawet nieubezpieczona, ma prawo do bezpłatnej opieki zdrowotnej w trakcie ciąży, porodu i połogu. Na przestrzeni ostatnich lat zaszły spore zmiany w opiece zdrowotnej. Panie które rodziły kilka lub kilkanaście lat temu korzystając z publicznej służby zdrowia miały wykonywaną większą ilość badań. Spadek ten to wynik cięć budżetowych, zarówno na poziomie krajowym, jak i regionalnym. Tym niemniej każda z kobiet zostanie objęta opieką.

Ciąża w Hiszpanii prowadzona jest przez położną (hiszp. matrona). Jak się jednak okazuje, nie w każdej wspólnocie autonomicznej jest tak samo. Jedna z czytelniczek z Andaluzji sygnalizuje, że cierpią na braki położnych i u nich ciążę prowadzi lekarz pierwszego kontaktu i przypisana do niego pielęgniarka. 
 
Jak wykryć ciążę? Jak informuje nasza czytelniczka Monika "testy ciążowe są w Hiszpanii dość drogie, zwłaszcza w porównaniu do cen polskich. Najtańsze testy apteczne to wydatek ok. 6 euro. W Polsce najtańszy test kosztuje 2-3 złote, co w przeliczeniu wynosi jakieś 50 eurocentów. Przy podejrzeniu ciąży można iść do lekarza pierwszego kontaktu i prosić o wykonanie testu w przychodni, dzięki czemu będzie on bezpłatny."
 
Więc jeśli podejrzewasz czytelniczko ciążę to niespiesznie wybierz termin wizyty w ośrodku zdrowia. Test ciążowy wykrywa ciążę bardzo młodą, ośrodek zdrowia zaś nie interesuje się kobietą w ciąży do mniej więcej 8 tygodnia ciąży (zależy od wspólnoty autonomicznej). Więc po wykonaniu testu nie ma co się spieszyć, na wizytę można się umówić 2-3 tygodnie później. W trakcie wizyty pani w ciąży dostaje swoją położną (matrona) lub prowadzona jest przez lekarza pierwszego kontaktu i od tej pory to z nimi ustala kolejne kroki.

Fora internetowe i facebook pełne są informacji i porad dotyczących ciąży, porodu i połogu w Hiszpanii. Stąd też nie będziemy poruszać tej kwestii w naszych artykułach. Nas interesuje to kiedy kobiecie przysługuje urlop lub zasiłek macierzyński, czy kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą (autónomo) ma prawo do urlopu lub zasiłku macierzyńskiego, ile trwa taki urlop, jaka będzie wysokość zasiłku, czy matka może skorzystać z opcji redukcji etatu bądź urlopu wychowawczego. Ponadto rozważymy plusy i minusy prywatnej opieki medycznej. Następny wpis już w poniedziałek i właśnie od prywatnej opieki medycznej w Hiszpanii rozpoczniemy.

Apeluję do czytelniczek o dzielenie się swoimi przemyśleniami i doświadczeniami. Piszcie jak to wyglądało u Was, jakiego okresu dotyczyło i jakiej wspólnoty autonomicznej lub miasta. Zadawajcie pytania, zgłaszajcie uwagi, zwłaszcza jeśli wkradną się do tekstu jakieś nieścisłości. A mogą, bo jak wiadomo co kraj to obyczaj, a tutaj wręcz co przychodnia to obyczaj. Te teksty są dla Was, więc bierzcie udział w ich tworzeniu!